( 1 ) 1 - ابو حمزه از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : گروهى به محضر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شرفياب شدند و عرض كردند : يك جنازهء مقتولى در مسجد « جهينه » افتاده است ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از جاى خود برخاستند و به جانب مسجد به راه افتادند . چون اين خبر به گوش مردم رسيد همگى در آنجا گرد آمدند ، حضرت از آنان پرسيدند : چه كسى او را كشته است ؟ ! عرض كردند : يا رسول اللَّه ! نمىدانيم ، حضرت فرمود : يكتن از مسلمانان در ميان آنان كشته شود و هيچ كس نداند كه چه كسى او را كشته است ؟ ! به آن خدايى كه مرا به حق مبعوث فرمود اگر اهل آسمانها و زمين ( با هم ) در ريختن خون مسلمانى شركت داشته و يا به ريختن خون او راضى و خشنود باشند ، خداوند همهء آنان را با صورت در آتش خواهد افكند . ( 2 ) 2 - ابو عبيده از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : ( هرگز ) اظهار شگفتى مكن در مورد كسى كه به ريختن خون مردم دست مىيازد و خداوند به او مهلت مىدهد ، چرا كه او در نزد خداوند قاتلى دارد كه هرگز نمىميرد . « 1 »

--> ( 1 ) بر اساس مفاد رواياتى كه در اين باب گذشت ، مسلما قاتل ، به كيفر عمل ننگين خود مىرسد ، يا در دنيا كيفر خود را مىبيند و او را مىكشند ، يا در روز قيامت مقتول به همان طرزى كه كشته شده است او را خواهد كشت ، و يا خداوند هزار بار او را با شكنجه در آتش دوزخ مىكشد ( طبق حديث ) ، و يا آتش دوزخ اين حكم الهى را اجرا مىكند و بهر حال خون بيگناه پايمال نمىگردد و قاتل به كيفر خواهد رسيد .